صبحی دیگر با ارامشی دیگر یا نفسی دیگر میدانم باز هم شروع میشود نداشته هایت و داشته هایت در پشت صخره ای از ندذاشته ها پناه میشوند امروز را فقط امروز را به داشته هایت بیندیش

مینوسم از عشق از لحظه های حضور نابت از روزی که عاشقانه میپرسیدمت عشق چقدر زیباست بودنش رفتنش نداشتنش ولی در همه حال عشق است فراموش نمیشود فراموش نمیکنم لحظه های بودنت را + نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۶ساعت 8:49 توسط پریسا |

عشق را با تار و پود وجود چشیده ام. در سر زمینی از عشق مانده ام. هر نفسی که میکشم یاد اور تلخی ایست از عشق. سر زمینم پر شده از توی تو خالی... رفتی. رفتنت خالی ترم کرد. عشق است دیگر.. روزی تمام خواهد شد همه عشق ها که نمیشود شیرین و فرهاد و لیلی و مجنون. گاهی باید کسی از جنس تو باشد

حسین ع یادت هست وقتی فرزندت را اوردی تا کوفیان ابش دهند . جواب اب تیر فرستادند. انهای که روزی پشت پدرت نماز میخواندند با شمشیر در برابر تو ایستادند و تو را خارجی خواندند.. این روزها هم تاریخ تکرار میشود . این روزها هم چرا دیگران را بگویم خود من . هنوز صدای امام زمانم را نمیشنوم میشنویم و میگو

سلام ددوستان کسی میدونه چرا قالب وبلاگم خود به هود حذف میشه؟ لطفا جواب بدین + نوشته شده در سه شنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۶ساعت 23:45 توسط پریسا |

خدا جونم یه روز دیگه یه زندگی دیگه یه نفس دیگه ممنونم ازت بخاطر دادن زندگی دوباره فرصتی دوباره خدا جونم میدونم خطا کارم شک ندارم تو بد بودن خودم ولی شک ندارم تو بزرگی و رحمان بودنت که میگذری و می بخشی.. خدا جونم اگه بد کردم اگه بد کردم تو ببخش تو از گناهم در گذر با همین زبان قصار و گناهکا

برای یک انتخاب اشتباه چقدر باید تاوان دادعمر را تاوان داد جسم را تاوان داد روح را تاوان داد اینده را خانواده را همه چیز را جوانی را یک اشتباه را گاهی نیمشود جبران کرد یک اشتباه را نمیشود تمام کرد یا باید با ان سوخت یا باید ان را به دست باد سپرد

با صدای باز شدن در اتاق از خواب بیدار شدم. چشمانش را باز کرد و با لبخندی مادرانه گفت.. تو رو هم به زحمت انداختم دخترم .. چرا موندی.. سری تکان دادم و گفتم .. اشکالی نداره کسی منتظر برگشتنم نبود .. شما حالتون چطوره..نگاهی به پایش انداخت و با لبخندی گفت.. خوبم شکر ولی فکر کنم یه چند ماهی نتونم کارهام

خدای مهربون با کوله باری از گناه امده ام دستم را بگیر تا از این منجلاب خلاصی پیدا کنم هوای دلم را داشته باش میدانم توقعم زیاد است میدانم بندگی نکرده ام ولی تو خدایی کن + نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 20:35 توسط پریسا |

گاهی ادم ها ناخواسته وارد زندگیت میشن ناخواسته بهشون دل میبندی ولی جای یبراشون تو زندگیت نمیمونه باید برن و این رفتن چقدر سخته چقدر دلتنگی داره چقدر اشک . چقدر بغض برای ادمی که شاید هیچ وقت دیگه نبینمش چقدر سختی برای فراموش کردن کسی که هیچ نقشی تو زندگیت نداره جز اینکه بهت یاد داد که چقدر راحت م

حرف ها تمامی ندارند مثل اشک هایی که تمام نمیشوند هر چقدر هم گرهی کنی باز بهانه ای برای اشک ریختن داری شاید فقط من اینگونه ام هر طرف هر سمت یک ناراحتی و نگرانی همه ی ادم ها میخواهند کمکم کنند ولی نمیدانند که خودم باید بخواهم تا وقتی نخواهم هیچ کس نمیتوناد کمکم کند . خسته ام از خودم از خودم از خودم

باز شب امد با همه خوشی ها و ناخوشی هایش با همه دلبستگی ها و خستگی هایش با همه گریه ها و اشک هایش شب ارامش است ولی این شبها ارامشی ندارم روزی دوباره بر میگردم و میخوانم حرف هایم را شاید ان روز این روزها به سلامت گذشته باشد شبتون اروم دلتون روشن زندگیتون پر از ارامش خدایی + نوشته شده در دوشنبه

سلام نمیدونم چیکار دارم میکنم ولی میدونم که دیگه نمیتونم ادامه بدم شاید یه روزی بدترنی اتفاق ها برام افتاد و شاید روزی برگشتم از بهترین اتفاق ها بارتون گفتم ولی حس میکنم با این شرایطی که پیش اومده فکر نکنم مشکلی از مشکلاتم حل بشه ولی هنوز امید دارم خدا کمکم کنه شاید دری راهی به روم باز شه و یه کمی

دلم گرفت امشب به حال خودم به حال دل خودم که هنوز خوب نشده به حال عهدی که بستم و نشد دلم گرفت امشب به مظلومیت همه عالم به حال تمام لحظه های بی باز گشت امشب سکوتم را شکستم سکوتم را تا حرف بزنم از همه لحظه های بی قراریم دلم حال دلم خوب نیست برای دلم دعا کنید خوب شود + نوشته شده در سه شنبه بیس